O autorze
Wanda Nowicka. Wieloletnia działaczka na rzecz praw kobiet i praw człowieka. Prezeska stowarzyszenia Równość i Nowoczesność (RóNo). Posłanka na Sejm i wicemarszałkini Sejmu VII kadencji. Współzałożycielka Stowarzyszenia Neutrum. Przez 20 lat prowadziła Federację na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny. Była ekspertką WHO. Autorka raportów, a także wielu artykułów publikowanych w Polsce i za granicą. Wykładala w szkole Gender Mainstreamingu PAN. Laureatka nagród za swoją działalność w kraju i za granicą. Nowicka z wykształcenia jest filolożką klasyczną.
www.wandanowicka.eu

XIX-wieczne okno życia nie może być rozwiązaniem w XXI wieku w Polsce

Okno życia musi odejść do przeszłości. Państwo musi zadbać o to, aby zbudować taki system, w którym okna życia nie będą w ogóle istnieć. Komitet Praw Dziecka ONZ w odpowiedzi na sprawozdanie z wykonywania Konwencji o prawach dziecka wzywa nas do zakazania korzystania z „okien życia”, których liczba w naszym kraju niepokojąco rośnie.

Zgadzam się z opinią ekspertów ONZ, że okna życia naruszają prawo dziecka do tożsamości i tym samym są niezgodne z Konwencją o prawach dziecka. W oknach życia porzucane są niechciane dzieci, które najczęściej rodzą się z braku wiedzy o seksie czy antykoncepcji. Komitet Praw Dziecka wielką wagę przywiązuje do tego, aby młodzi ludzie otrzymywali odpowiednią wiedzę na temat zdrowia i życia seksualnego. Zwraca nam uwagę na konieczność zapewnienia wszechstronnej, dostosowanej do wieku edukacji o życiu seksualnym i reprodukcyjnym. W obszernym podrozdziale, kolejne zalecenia dotyczą m.in. zmiany ustawy z 1993 r. o planowaniu rodziny w celu złagodzenia dopuszczalności aborcji.

Jak pokazał niedawny wyrok TK w sprawie klauzuli sumienia, polityka państwa zmierza w odwrotnym kierunku. Wzmacnia się mechanizm klauzuli sumienia, ogranicza dostęp do antykoncepcji i ignoruje potrzebę wprowadzenia edukacji seksualnej do programu nauczania. Z drugiej strony Komitet ONZ wymaga od nas, by „ustanowić jasne standardy jednolitej nierestrykcyjnej interpretacji warunków dopuszczalności aborcji i stosownych procedur” i rozszerzyć zakres obowiązkowej nauki o życiu w rodzinie o edukacje seksualną.

Moim zdaniem, rozwiązań należy szukać u źródła, we wzmocnieniu edukacji seksualnej, w dostępności do współczesnych środków antykoncepcyjnych, w klarownej procedurze dla przeprowadzenia legalnej aborcji, a w pierwszej kolejności stworzeniu mechanizmu, który pozwoli pacjentkom uzyskać informację, o tym gdzie może otrzymać świadczenie zdrowotne, jeśli lekarz odmówił jego wykonania powołując się na klauzulę sumienia.
Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie
Trwa ładowanie komentarzy...